vrijdag 1 mei eetcafé

zaterdag 2 mei presentatie boek “portretten 75 jaar vrijheid “

de oplage is niet a te groot en exemplaren zijn van 10 maart tot 10 apri te bestellen in de voorinschrijving info@harmonie=edam.nl

zondag 3 mei band om vijf uur

maandag 4 mei café open 22.00 uur

Bridge avond “Genootschap Slegt Kaarten”

dinsdag 5 mei koor avond en cafe open 22.00 uur

woensdag 6 mei eetcafé

donderdag 7 mei Oud Edam vertoont film over de bevrijding van Edam 1945

Afbeeldingsresultaat voor edam bevrijd 4 mei

vrijdag 8 mei eetcafé

zaterdag 9 mei verhuurd voor feestje

zondag 10 mei stakbabber vrij togang vijf uur

Eind vorig jaar was ik met een blog bezig en had YouTube aanstaan. Ik was begonnen met wat aparte new wave en na een kwartier kwam Polarized voorbij. Zwaar onder de indruk heb ik gelijk de naam van de band opgeschreven om een tijdje later te mogen ontdekken dat het een Nederlandse band was. Ik schrijf het wel vaker; men zou in Hilversum wat minder naar het gras van de (overzeese) buurman moeten staren en zich meer op de vaderlandse scene moeten richten. Hoe kan het zijn dat deze single geen hit geworden is? Ook Oor was uitermate positief, maar kennelijk lezen ze in Hilversum  uitsluitend jongerenmagazines en verhaaltjes over te hard rijdende rappertjes, die net zo origineel zijn als mijn grootvader’s onderbroek.

Laten we maar gelijk met de naam van de band beginnen; een soort anagram van het Engelse woord Backstabber. De naam Stakbabber is ontstaan toen 3 leden van de groep in een andere (Nederlandstalige) band zaten. Zodra er een bandlid niet aanwezig was, werden daar de meest smerige opmerkingen en grappen over gemaakt. Op een gegeven moment opperde iemand dat ze om die reden beter The Backstabbers (matennaaiers) konden heten, maar omdat het om een Nederlandstalige band ging werd dat vernederlandst naar Stakbabber. Die naam werd als werknaam aangehouden bij de voortzetting van de volgende band en is uiteindelijk blijven hangen als de officiële naam. Stakbabber is dus ontstaan uit een andere band, die werd opgeheven omdat de nummers daarvan niet meer aansloten bij de muzikale wensen van een aantal bandleden. Rob van de Schootbrugge (gitaar) en Ollie Schmitz (drums) gingen vervolgens wat muziekjes maken in Rob z’n studio om er na een poosje achter te komen dat er toch ook wel een echte bassist gewenst was. Dus werd Rick Blom, bassist van de vorige band, er weer bijgehaald.

Ruim een jaar werden er nummers gemaakt waaronder de single Elisabeth Green, die alleen in Japan op CD werd uitgebracht (en uitverkocht). Op deze track stond geen zang maar uit een taalcursus geknipte fragmenten. Het gemis van een zanger werd steeds groter naarmate er steeds meer tracks op de plank kwamen te liggen die niet af kwamen. Toen bleek dat er naast de studio van Rob een vage gast zat die ook muziek maakte en opnam – en bovendien kon zingen – werd aan hem gevraagd of hij een track van Stakbabber track van zang wilde voorzien. Dit beviel wederzijds zo goed dat hij vanaf dat moment de nieuwe frontman van de band is. Zijn naam: Mick Ness.

Ness zat eind jaren ’80 in Linz (Oostenrijk) en verveelde zich. Maanden daarvoor had hij een telefoonnummer gekregen van een manager in Budapest die voor de Nederlandse band Plastic Dolls wat optredens had geregeld. Mick belde hem of hij zijn demo kon sturen. Hij werd direct uitgenodigd bij hem langs te komen en maanden later belde diezelfde manager met de vraag of Mick kon komen om met een band – waarvan de zanger er mee was gestopt – de nummers van Mick’s demo te spelen tijdens een kleine tour door Hongarije. Die band was Sexepil, waar hij vanaf 1989 tot 2007 deel van uit zou maken. Met Sexepil won hij de Gouden Giraffe – de Hongaarse muziekprijs – voor beste alternative band, het beste album (Sugar For The Soul) en beste clip (Jerusalem).

Ness had een muzikaal verleden, want begin jaren ’70 nam hij drie albums op. In 2015 kwam hij met een album, The Joy Of Pop, op de proppen. Luister bijvoorbeeld maar naar If They Had Missed Me. Een heel aparte combinatie van Joy Division en Captain Beefheart, maar heel origineel. Nu lijkt dat voor hem zo wie zo meer regelmaat dan een uitzondering, want in vroegere dagen was hij betrokken bij de Ultra-beweging Oktopus. En voor alle duidelijkheid, ultra is een afkorting van ultramodern. Deze muziekstroming was het antwoord op de punkbeweging eind jaren ’70: experimenteel, elektronisch, avant-garde, audiovisueel en ideologisch. Er werd geëxperimenteerd met onder andere speelgoedinstrumenten, kettingzagen en vals gestemde gitaren. Vanuit de hoofdstedelijke jongerensociëteit (Oktopus) aan de Keizersgracht traden daar een korte periode bands als Minny Pops, Tox Modell, Mekanik Kommando, Fahrenheit 451 en The Young Lions op. Zoals de Volkskrant ooit schreef: Iedereen was bloedserieus en werkte hard. Niet voor het geld, maar vanuit de overtuiging dat ze een bijdrage leverden aan het verbeteren van de steeds rotter wordende maatschappij.

35 jaar later duikt hij dus op bij de post-punkband Stakbabber. Het eerste album wordt in 2015 uitgebracht en heeft alles om een klassieker te worden. Polarized heeft een donkere ondertoon met her en der een stemvervorming en doeltreffende en dampende grooves van drummer Schmitz en percussionist Rudi de Graaff (Gotcha!, B-Movie Orchestra). Het geheel klinkt psychedelisch en op het podium worden er tijdens het optreden visuele beelden geprojecteerd.

Het titelnummer staat inmiddels in de Snob 2000 en is gemaakt vanuit een fascinatie voor de eerste poolreizigers, die vele ontberingen moesten doorstaan. Inmiddels heeft de band bekend gemaakt dat er dit jaar een nieuw album zal komen, vooraf gegaan door minimaal een single.

maandag 11 mei café open 22.00 uur

dinsdag 12 mei kooravond café open 22.00 uur

woensdag 13 mei sliptong eten

donderdag 14 mei concert Mare Wakefield en Nomad

are Wakefield heeft een stem die herinneringen oproept aan Patty Griffin, Emmylou Harris, Dolly Parton en Gillian Welch. Ze schreef alle nummers voor Time To Fly, de debuutplaat van haar en haar Turkse man Nomad, een virtuoos op piano en accordeon. Ze kregen ook nog hulp van stergitarist Will Kimbrough en het resultaat mag er zijn. Folk met country- en kamermuziek-invloeden, vaak van een grote schoonheid en altijd allercharmantst. Mare Wakefield & Nomad is een duo om in de gaten te houden.

kaarten alhier

vrijdag 15 mei eetcafé

zaterdag 16 mei verhuurd voor feest

zondag 17 mei De Volle Pont vijf uur –

vrij entree beatmuziek

  • Klinkt als The Who, Q65, ? and the Mysterians, Het, The Kinks, The Sonics, The Yardbirds, Bo Diddley, The Outsiders, ZZ en de Maskers, Howlin’ Wolf, Dr. Feelgood, Wreckless Eric, Raphael Saadiq, The Rolling Stones, Larry Williams, The Breeders, Les Baroques

Stuur een persoonlijk bericht naar De Volle Pont

De Volle Pont, R&B, Rock 'n Roll, Punk band

De ware liefhebber van sixties beat, garagerock, r&b en nederbiet krijgt al snel de kriebels van coverbandjes die de originelen onbedoeld parodiëren. Te gelikt, te braaf, te netjes, te voor de hand liggend… De Volle Pont heeft instinct voor de naakte essentie van rock ‘n’ roll. De Volle Pont houdt het kort, krachtig, venijnig en ongepolijst. Wat de band ook onder handen neemt (The Who, John Lee Hooker, Larry Williams, The Kinks, The Outsiders of Q65) het klinkt altijd als 1966. Naargelang de omstandigheden past de band het volume aan. Met een repertoire van niet al te geijkte sixties-covers wordt het publiek vermaakt met pophistorisch praktijkonderwijs. Een andere keer loopt het uit op een ruig dansfeestje.

maandag 18 mei café open 22 tot 24 uur

dinsdag 19 mei koor avond café open 22.00 uur

woensdag 20 mei slptong eten

donderdag 21 mei De Harmonie Pub Q=/quiz om acht uur

vrijdag 22 mei eetcafé

zaterdag 23 mei café avond

zondag 24 mei band 1700 uur

De Papa has got a brandnew jam band met

onze sessie gasten Arend jan en Yoanda vijf uur

(Papa’s got a) Brand New Jam !

Deze 4-koppige band uit Noord Holland maakt er met plezier een potje van. Alle muzieksmaken gaan op een hoop en worden enthousiast door elkaar geroerd. Pop, rock, jazz, blues, latin, reggae met uiteraard een flinke dosis Soul zorgen ervoor dat niemand zich verveelt. Van de King uit de jaren ‘60 tot de King’s of Leon van nu. Niet alleen je ex is on fire, ook iedereen naast je op de dansvloer. We stellen de 4 jammers even aan jullie voor.

Achter de drums zit Arend, die altijd slagvaardig op zoek is hoe hij z’n Mojo weer kan laten werken. Op bas speelt Jeremy, die jarenlang toerde met diverse coverbands  Achter de toetsen van dit potje ongeregeld zit Maarten, die z’n best doet om nummers net even anders in de mix te gooien dan dat ze horen.  Op ieder jampotje past een dekseltje en die van deze band is wel een hele gezellige zangeres. Jolanda is de kers in de jam die je vol passie haar versie vertelt van haar romance met Bobby Mc Gee.

Papa’s got a Brand New Jam speelt maandelijks in Alkmaar als open sessie band en heet iedereen bij elk optreden welkom om lekker mee te komen jammen zelfs als je wel zin en geen talent hebt! Neem gerust je gitaar, harmonica of stembanden mee, Kom anders lekker luisteren, meebleren en vooral dansen op alle smaken van dit enthousiaste 4-tal.

maandag 25 mei Gastoptreden van de Imperial Crowns

Afbeeldingsresultaat voor imperial crowns tour 2020

dinsdag 26 mei koor avond en café open 22.00 uur

woensdag 27 mei

donderdag 28 mei concert Yori Swart

kaarten alhier

Afbeeldingsresultaat voor yori swart

De mensen die in de muziekgeschiedenis onthouden worden, zijn altijd de artiesten die net niet helemaal in een hokje passen. Yori (Swart) is zo’n artiest in de buitencategorie die we ‘apart’ noemen. Ongrijpbaar, in het bezit van de sleutel naar het hart van de luisteraar.

De muziek bestaat uit zorgvuldig samengestelde kunstwerkjes waarbij het specifieke live-gevoel van een Yori-voorstelling altijd de rode draad vormt. Het ongrijpbare gevoel waarmee het aanwezige publiek iedere voorstelling weer volledig wordt ingepakt.

“Op het podium durf ik mezelf te geven en open te zijn”, aldus Yori. “Dat kan eng zijn, maar alleen met compromisloze eerlijkheid raak je het publiek écht.

Yori staat vanaf het uitkomen van haar eerste album in 2012 bekend als het grootste muzikale poptalent van Nederland. De reden; haar ongelooflijke vocale kwaliteiten maar zeker ook haar faam als veelzijdig gitarist. Yori won in Nederland zo mogelijk alle prijzen die er te winnen zijn, werkte op haar meeste recente album ‘September’ samen internationale artiesten als Fink en Thomas Dybdahl en speelde talloze clubtours en festivals.

Ook in Amerika is Yori regelmatig te vinden in steden als Los Angeles en Nashville, waarbij ze geregeld samenwerkt met de crème de la crème van de Amerikaanse muziekscene waaronder de muzikanten van Bonnie Raitt en Angus & Julia Stone. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Yori door zangeres Ilse DeLange werd gevraagd om mee te doen aan al haar concerten in 2018 en 2019 waarbij ze onder andere al te zien was in de Nederlandse zalen en op de grote festival, en tijdens het fameuze optreden in de Ziggo Dome.

vrijdag 29 mei eetcafé

zaterdag 30 mei verhuurd voor feestje